In het kort
- Wat een tracker geeft
- Een verloop en een waarschuwing. Nuttig, en het beantwoordt de vraag "is het erger geworden" en niet "waardoor".
- Wat een fixlijst geeft
- Per bevinding een adres: de bron, de pagina, de plek waar het misgaat. Daar kan iemand mee aan het werk.
- Wanneer meten volstaat
- Als er intern iemand is die met een adres aan de slag kan. Is die er niet, dan is een dashboard een abonnement op ongerustheid.
Wat kan het ene wel en het andere niet?
Vijf vragen, en op de eerste geven ze allebei antwoord. Het uiteenlopen begint bij de tweede, en de laatste rij staat erbij omdat geen van beide producten hem beantwoordt — dat blijft een keuze die iemand met kennis van het bedrijf moet maken.
| Bij deze vraag | Een tracker | Een fixlijst |
|---|---|---|
| Ben ik gezakt? | ja, met grafiek en datum | ja, en bij welke vraag precies |
| Waardoor? | meestal niet — de oorzaak verdwijnt bij het optellen | de bron die het antwoord droeg, met zijn adres |
| Wat moet ik doen? | één aanbeveling per categorie | één handeling op een aanwijsbare plek, met de reden erbij |
| Heeft het gewerkt? | het getal beweegt of niet | dezelfde vragen opnieuw, met het verschil per bevinding |
| Wat geen van beide doet | beslissen of het de moeite is om deze vraag te willen winnen | evenmin — dat blijft een menselijke beslissing |
Waarom verdwijnt de oorzaak bij het optellen?
Omdat samenvatten per definitie wegneemt wat uniek was. Honderd antwoorden hebben elk hun eigen bronnen; tel je ze op tot een percentage, dan blijft er één getal over en zijn de honderd lijsten met adressen verdwenen. Dat is geen slordigheid maar een ontwerpkeuze, en ze is meestal genomen omdat één getal beter oogt in een overzicht.
Dezelfde vorm van verlies zit op meer plaatsen dan mensen denken. Een lijst met bronnen die tot domeinnamen wordt teruggebracht, verliest de draad waar het werkelijk over jou ging; een lijst met zoektermen die tot een totaal wordt opgeteld, verliest de term waarop je positie veranderde. Het patroon is telkens hetzelfde: het veld komt binnen, iemand rekent het weg, en de reparatie die eruit had kunnen komen bestaat nooit.
Wanneer heb ik aan meten alleen genoeg?
Als er iemand is die met een adres iets kan. Een bedrijf met een eigen webredacteur en een ontwikkelaar heeft aan een goede meting genoeg — daar is de vertaalslag van bevinding naar handeling al aanwezig. De rekening van een fixdienst is dan een dubbele betaling voor werk dat er al is.
Het omgekeerde geval komt vaker voor: één persoon die er marketing bij doet, krijgt een maandelijkse melding dat het cijfer daalde en heeft geen enkele ingang om er iets aan te veranderen. Dat is de situatie waarin een dashboard elke maand geld kost en niets verandert.
Kan ik de twee ook los van elkaar afnemen?
Ja, en dat is bij ons ook zo opgezet: de meting bestaat los, en het uitvoeren is een aparte route met een eigen grens. Wat er níét bestaat is een tussenvorm waarin er iets namens jou gepubliceerd wordt zonder dat jij het gezien hebt. Die grens staat in de code en niet in de voorwaarden.
Veelgestelde vragen
Kan ik met een tracker beginnen en later uitbreiden?
Ja, en het is meestal de verstandige volgorde. Meet eerst een kwartaal, kijk wat er beweegt en welke bevindingen terugkomen, en beslis dan of het werk intern past. Wie omgekeerd begint, koopt uitvoering voor problemen die hij nog niet gemeten heeft.
Krijg ik bij elke bevinding een adres, ook als de bron niet van mij is?
Het adres wel, de uitvoering niet altijd. Staat er iets fout over je op een site van iemand anders, dan krijg je de vindplaats en de tekst om ze aan te schrijven — het corrigeren zelf is mensenwerk bij een derde partij, en dat kunnen wij niet afdwingen. Dat verschil hoort in het rapport te staan en niet in een voetnoot.
Verder lezen
Gratis, zonder account en zonder kaart.